Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors

نمونه لایحه دفاعیه جعل ویزا و معاونت در جعل

جعل ویزا

آخرین بروزرسانی: ۱۴۰۴/۱۱/۱۶

جعل ویزا از آن پرونده‌هایی است که «واقعیت فنی» با «تحلیل حقوقی» قاطی می‌شود: از یک طرف، با پیشرفت کنترل‌های مرزی و سامانه‌های استعلام، استفاده از ویزای جعلی عملاً به بلیت یک‌طرفه برای بازداشت تبدیل شده؛ از طرف دیگر، همین پرونده‌ها معمولاً چند نقش مختلف دارند—جاعل، واسطه، متقاضی، و گاهی افراد ثالثی مثل صراف یا کارمند صرافی که صرفاً تبدیل ارز انجام داده‌اند. در این میان، اختلاف اصلی دادسرا و دفاع معمولاً روی یک سؤال می‌چرخد: چه کسی سوءنیت داشته و چه کسی صرفاً یک خدمت عادی (مثل حواله ارزی) ارائه داده است؟

با گسترش قصد مهاجرت تمایل به داشتن ویزا برای ورود به کشورهای معتبر بسیار بالا گرفته است. متاسفانه هنورز هم هستند کسانی که تصور می کنند می توان با ویزای جعلی وارد کشورهای پیشرفته اروپایی شد در حالی که با وجود تکنولوژی های پیشرفته این امکان به طور کامل منتفی گردیده است.

در پرونده ای که در ادامه لایحه دفاعیه آن را ملاحظه می کنید شخصی به این نیت به جاعل ویزا مراجعه نموده و جاعل که در کشور خارجی سکونت داشته از متقاضی جعل می خواهد که دستمزد وی را از طریق صراف برای او بفرستد. متقاضی نیز پس از استفاده از ویزا در همان فرودگاه تهران جعلی بودن ویزای وی تشخیص داده شده و دستگیر می شود و در مرحله بازجویی خود را یک قربانی بی اطلاع معرفی نموده و مدعی می شود پول را به حساب شخصی بنام مهران ریخته و در این پروسه کارمند مهران پس از تماس و درخواست به او شماره حساب داده و عجیب اینجاست که او نامی از احسان بعنوان جاعل نمی آورد.

پر واضح است که خود متقاضی می دانسته مهران صراف است ولی به طمع پس گرفتن پول از او تلاش می کند بار را بر دوش او بیاندازد. متاسفانه قاضی محترم هم در مقابل فهم و تشخیص مهران بعنوان صراف و شخص بی خبر از این ماجرا و فاقد هر نوع سوء نیت امتناع و مقاومت می نماید. اما در هر حال این پرونده منجر به صدور حکم برائت برای موکل ما (مهران و کارمند صرافی وی) در دادگاه گردید.


متن لایحه دفاعیه جعل ویزا و معاونت در جعل

 

ریاست محترم شعبه سوم دادیاری دادسرای ناحیه ۹

با سلام و تقدیم احترام

در خصوص پرونده کلاسه …. باعنایت به توضیحات داده شده در جلسه مورخ ….. و با توجه به دستور حضرتعالی مبنی بر ارائه دلیل درخصوص اشتغال موکل و نیز شخص آقای مهران …. به حرفه صرافی در کشور آلمان و ضمن ارائه مدارک و دلایل لازم، مطالب ذیل را نیز جهت تشخیص ذهن آن مقام به عرض می رسانم:

1- با توجه به اظهارات متهمین در کلیه ی مراحل انتظامی و قضایی، می توان به طور کلی مساله را به این شرح داد که فردی به نام صابر …. به جهت اخذ ویزای شنگن به آقای محمد …. مراجعه نموده و مبلغ 15میلیون تومان به حساب ایشان واریز می کنند تا آقای محمد ….. با همکاری دوستانش بایست از طریق سفارتخانه کشور مقصد در ایران گیرد، آقای محمد ….. وی را مجاب می کند که بدون دردسر و در مدت کوتاهی می تواند به دوستانش بسپارد برای او ویزا تهیه و ارسال نمایند البته مشروط به این که مبلغ ۱۵ میلیون تومان به حساب وی واریز شود. به این ترتیب که قسط اول آن را در ابتدای قرارداد و قسط دوم پس از تهیه و ارسال ویزا پرداخت گردد.

2- پیرو این قرارداد، آقای محمد ….. مبلغ ۸ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان را بحساب فردی به نام محمد …. که بنا به اظهارات ایشان با تهیه کننده ویزا (آقای احسان ….) دوست و آشنا بوده واریز می کند و در واقع این پرداخت چیزی جز دستمزد ایشان نیست.

3- آقای محمد …. با تهیه کننده ویزا که فردی به نام احسان ….. است تماس گرفته و به وی می گوید که برای آقای صابر ….. ویزا تهیه کند. (لازم به ذکر است که پیش از این ماجرا، آقای محمد ….. با آقای احسان ….. برای اخذ ویزای تحصیلی فرزندش (رضا ….) قرارداد داشته اند. بنابراین دوستی این دو مسبوق به سابق است)

4- پس از آن که ویزا تهیه شد آقای احسان ….. به آقای محمد …. اطلاع می دهد که از طریق پیک مدارک دستش می رسد. این مدارک بنا به گفته آقای محمد …. در خیابان فردوسی در تهران تحویل آقای محمد …. می گردد. به این ترتیب، قسط دوم، که مبلغ ۶ میلیون و سیصد هزار تومان بوده از طریق آقای محمد …. به حساب صرافی … که مدیریت آن را فردی به نام مهران …..  برعهده دارند، حواله می گردد و آقای میثم … مطابق معمول تمام صرافی ها پس از دریافت تصویر فیش بانک واریز وجه، پرداخت آن را تأیید نموده و شعبه آلمان پول را به آقای احسان ….. پرداخت می کند. در فیش حواله قید گردیده است که ارز تبدیل شده به فردی به نام احسان … تحویل داده شود. (پیوست شماره ۱)

5- پس از ارسال مدارک و تحویل آن به آقای صابر ….، وی هنگام خروج از کشور با ایراد مامورین فرودگاه مبنی بر احتمال جعلی بودن مواجه می گردد که با استعلام صورت گرفته جعلی بودن آن محرز می گردد.

بنابر مطالب ذکر شده مسلم است که موکل اینجانبان (آقای میثم ….) تنها کاری که انجام داده این بوده است که، تایید می کنند که پول به حساب آقای مهران …. واریز شده و بنابراین وجه لازم، به صورت کرون (واحد پول آلمان) به فردی که در فیش پرداختی نامش مشخص شده تحویل می گردد. این مساله که اصلا موضوع پرداخت پول چه بوده و چه کسی و چرا قصد تبدیل ریال به کرون داشته است هم برای موکل فاقد اهمیت بوده و هم این که اساسا کسی در این خصوص سوال نمی کند که چه کسی، چرا و به چه دلیلی قصد تبدیل ارز دارد و دریافت کننده ی ارز کیست.

ضمن این که در فیش های پرداختی از قبل مشخص شده است که آقای مهران …. پول های تبدیل شده را به چه کسی پرداخت نماید (به آقای احسان ….). بدین ترتیب، اساساً مقصرین این پرونده تمام کسانی هستند که ۱۵ میلیون پرداخت شده توسط آقای صابر …. را دراختیار گرفته اند. هیچ یک از متهمین در مورد وجود پولی (غیر از دستمزد عملیات صرافی) نزد موکل سخنی به میان نیاورده اند. به عبارت دیگر، ۱۵ میلیون موصوف بین تهیه کنندگان جعل و آقایان محمد …. و سامان …. تقسیم شده است و هیچ مقداری از آن در ید موکل این جانبان نبوده و نمی باشد. نبود هیچ مبلغی از مبلغ موصوف در دست موکل نشان دهنده ی این است که ایشان مانند هر تبدیل کننده ی پول با حسن نیتی تنها دستمزد صرافی خود را اخذ کرده اند.

بنا به اظهارات کلیه متهمین عمل جعل را دو نفر به نام احسان …. و رحیم …. انجام داده اند. به این ترتیب معاونین جرم جعل کسانی هستند که مباشرین جعل را یاری رسانده اند (اعم از معرفی مباشرین،ایجاد هماهنگی بین معاونین و مباشرین، برقراری تماس با مباشرین، اخذ ویزا از تهیه کنندگان آن، ارائه آن به متقاضی ویزا و….) مطالعه ی دقیق پرونده نشان می دهد که تمامی این اقدامات توسط دو نفر یعنی آقایان محمد …. و سامان …. انجام گرفته است.

عنصر مادی معاونت در این پرونده عبارتند از:

تحریک مستقیم و موثر آقای صابر …. به اخذ ویزای غیرقانونی

مذاکراه با تهیه کننده ویزای غیرقانونی از طریق ایمیل و تماس تلفنی

انعقاد قرارداد مالی با متقاضی ویزا

تحویل گرفتن ویزای تهیه شده توسط جاعل و ارائه آن به متقاضی ویزا در ایران در خیابان فردوسی؛ بدین ترتیب افرادی که عناصر مادی معاونت را مرتکب شده اند عبارتند از:

آقای محمد …..  نامبرده با آقای احسان ….. که بنا به گفته او عمل جعل را آقای احسان ….. به همراه فرد دیگری به نام رحیم ….. انجام داده اند، در ارتباط بوده و قبل از این مساله نیز برای فرزند خود از طریق آقای احسان ….. اقدام به تهیه و یزای غیرقانونی تحصیلی، کرده اند.

ایشان خود اعتراف دارند که برای ویزای تحصیلی باید دعوت نامه از یک دانشگاه معتبر آلمان داشت و چون نتوانسته بود برای فرزندش این دعوت نامه را تهیه کند بنابراین به طریق غیرقانونی اقدام به اخذ ویزا از طریق آقای احسان ….. کرده اند. وکیل ایشان اظهار داشته اند: موکل اقدام به اخذ ویزای دیگر مشابه با ویزای پرونده موصوف کرده اند. هنگامی که این ویزاها غیرقانونی و جعلی است بنابراین اقدام به اخذ هر ویزایی مشابه ویزای این پرونده نیز غیرقانونی است.

لازم به ذکر است که پس از فاش شدن موضوع ویزای این پرونده و زمانی که آقای محمد …. یقین حاصل کردند که مساله ی ویزای فرزندش هم برایش دردسرساز می شود و تقاضای این ویزا توسط ایشان حتما برای مامورین دولتی محرز می گردد، با مامورین انتظامی همکاری کرده تا شاید بتواند حسن نیت خود را اثبات کند. در حالی که می دانست اخذ این گونه ویزاها غیرقانونی است.

در خصوص ویزای آقای صابر …. نیز آقای محمد …. به همراه آقای سامان …. با بیان این که اخذ ویزا از سفارت مشکل است و زمان زیادی می طلبد و نیز این موضوع که درخواست ویزای آقای صابر ….. بنا به اظهارات وکیل آقای محمد …. و سامان … دو مرتبه رد شده بود، آقای صابر …. را تحریک و تطمیع می نمایند تا مبلغی هنگفتی بابت دستمزد پرداخت نمایند. در دفاعیات وکیل ایشان امده است که موکل ایشان زیر نظر ماموران اقدام به اخذ ویزای دیگری کرده اند. این در حالی است که این مساله بعد از فاش شدن قضیه ویزای جعلی آقای صابر …. اتفاق افتاده است چرا قبل از دستگیری آقای صابر …. با پلیس همکاری نکرده اند؟

شغل آقای سامان …. کارهای مربوط به فتوکپی شرکت بیمه مسافرتی جنب سفارت آلمان بوده است و طبیعی است دریافت مبلغ ۸ میلیون و پانصد هزار تومان با همکاری آقای محمد …. با شغل ایشان در تناسب نیست. اساسا باید روشن گردد که غیر از ۶ میلیون و سیصد هزار تومانی که از طریق حساب مهران …. به آقای احسان …. داده شده است باقی مبالغ در دست چه کسانی است.طبق اظهارات آقای صابر …. فرد مبنی بر این که آقای سامان …. از من مبلغ ۱۵ میلیون به جهت گرفتن ویزای کار برای کشور آلمان خواستار شدند و از من مدارکی مانند پاسپورت و مدارک شناسایی خواستند نشان می دهد که آغاز گر پرونده ی حاضر آقای سامان …. می باشند. باز پس دادن پول و همکاری با ماموران دولتی تنها یک جهت محففه می باشد و نه علت موجهه ی جرم!!!

دادیار محترم، بنا به مراتب مذکور و مدارک پیوست و توضیحات داده شده و اظهارات مذکور در پرونده عمل موکل اینجانبان (آقای میثم ….) با هیچ یک از جرایم مندرج در قوانین کیفری منطبق نیست و ایشان هیچ اطلاعی و هیچ سوء نیتی و هیچ قصه مجرمانه ای نداشته اند و اساساً هیچ کاری انجام نداده اند و آقای میثم ….. فقط کارمند صرافی …. در ایران است و دیگر هیچ و آقای مهران …. هم فقط صراف بوده اند که پول جهت رساند را به عامل جعل به حساب صرافی ایشان واریز شده است و تقاضای صدور حکم برائت ایشان را خواستاریم.

وکیل مسعود محمدی

تحلیل حقوقی لایحه دفاعیه جعل ویزا و معاونت در جعل با تمرکز بر سوءنیت و نقش صرافی

تحلیل حقوقی لایحه دفاعیه جعل ویزا و معاونت در جعل با تمرکز بر سوءنیت و نقش صرافی

به عنوان وکیل تنظیم‌کننده، این لایحه یک هدف روشن دارد: تفکیک دقیق نقش‌ها و بیرون کشیدن موکل (صراف/کارمند صرافی) از دایره «معاونت» به دلیل فقدان عناصر لازم. در پرونده‌های جعل، صرفِ انجام یک اقدام مادی (مثل تأیید واریز وجه و انجام حواله) برای تحقق معاونت کافی نیست؛ آنچه پرونده را تعیین می‌کند، پیوند اقدام با جرم اصلی از طریق علم، قصد، و نقش مؤثر در تسهیل جرم است. لایحه دقیقاً روی همین نقطه دست می‌گذارد: صرافی طبق روال عرفی، حواله را بر اساس فیش و نام گیرنده انجام داده و اساساً در موقعیتی نبوده که درباره «سبب حواله» یا «ماهیت معامله» تحقیق کند؛ ضمن اینکه دریافت وجه اضافه (فراتر از کارمزد) یا انتفاع از جرم هم برای موکل اثبات نشده است.

نکته مهم دیگر، جهت‌دهی ادله به سمت «حلقه‌های واقعی معاونت» است: کسانی که متقاضی را تحریک و تطمیع کرده‌اند، قرارداد مالی بسته‌اند، با جاعل ارتباط گرفته‌اند، ویزا را تحویل گرفته و در ایران تحویل داده‌اند. اینها همان مصادیقی هستند که اگر قرار باشد معاونت شکل بگیرد، عنصر مادی معاونت را محقق می‌کنند. همچنین لایحه با طرح این نکته که متقاضی/شاکی، به دلایل شخصی و برای پس گرفتن پول، ممکن است بار را روی صراف بیندازد، به دادسرا هشدار می‌دهد که روایت‌ها را با «گردش پول»، «کارمزد واقعی»، «مسیر ارتباطات»، و «زنجیره تحویل ویزا» تطبیق دهد نه با برداشت‌های سطحی از یک تراکنش بانکی.

این لایحه از جنس «دفاع فنی» است، نه دفاع شعاری. اگر قرار است اتهام معاونت در جعل پابرجا بماند، دادسرا باید نشان دهد صراف/کارمند صرافی علم به جعلی بودن داشته، یا اقدامی فراتر از عملیات عادی صرافی انجام داده، یا از جرم منتفع شده است. اگر این سه محور محرز نشود، دفاع برائت کاملاً قابل اتکا می‌شود. برای بررسی دقیق مستندات، بازسازی مسیر مالی و طراحی دفاع مبتنی بر عناصر قانونی جرم، می‌توانید برای رزرو وقت مشاوره حقوقی با وکیل مسعود محمدی اقدام کنید تا پرونده با حداقل ریسک و حداکثر استحکام دفاعی پیش برود.


پرسش و پاسخ تخصصی

۱) در پرونده جعل ویزا، برای انتساب «معاونت در جعل» به یک شخص ثالث (مثل صراف) چه چیزی باید اثبات شود؟

معاونت صرفاً با «تماس غیرمستقیم» یا «وجود یک تراکنش» محقق نمی‌شود. معمولاً باید نشان داده شود شخص ثالث با علم به مجرمانه بودن عمل و با قصد کمک، رفتار مؤثر انجام داده است؛ مثل ایجاد هماهنگی با جاعل، پنهان‌سازی مسیر پول با علم، تسهیل تحویل سند جعلی، یا مشارکت در طراحی عملیات. اگر نقش فرد در حد خدمات عرفی و متعارف (مثل حواله) باشد و علم/قصد و نقش مؤثر اثبات نشود، مبنای انتساب معاونت متزلزل است.

۲) آیا انجام حواله ارزی به نام گیرنده معرفی‌شده در فیش، می‌تواند به‌تنهایی دلیل سوءنیت صراف باشد؟

به‌طور معمول خیر. حواله ارزی وقتی بر اساس اسناد پرداخت و اطلاعات گیرنده انجام می‌شود، ذاتاً یک خدمت مالی است. برای عبور از «خدمت عادی» به «رفتار مجرمانه»، نیاز به قرائن اضافی است: مثلاً تکرار غیرمتعارف، دریافت وجه اضافه غیر از کارمزد، ارتباطات مستقیم با جاعل، یا آگاهی از اینکه موضوع حواله پرداخت دستمزد جعل است. نبود این قرائن، دفاع را به سمت فقدان سوءنیت و نبود قصد معاونت تقویت می‌کند.

۳) اگر متقاضی ویزا پس از بازداشت، نقش جاعل را پنهان کند و فقط نام صراف را مطرح کند، دادسرا باید چه کار کند؟

این دقیقاً جایی است که دادسرا باید «راستی‌آزمایی روایت» انجام دهد: بررسی مکاتبات و تماس‌ها، مسیر ارسال و تحویل ویزا، بررسی اشخاص واسطه (کسی که قول تهیه داده، کسی که ویزا را تحویل داده)، و استعلام‌های لازم. در پرونده‌های جعل، روایت متقاضی ممکن است تحت فشار یا برای سبک‌سازی مسئولیت خودش تغییر کند؛ بنابراین اتکای صرف به اظهارات اولیه، ریسک خطای انتساب را بالا می‌برد.

۴) در دفاع از صراف/کارمند صرافی، کدام ادله عملی بیشترین اثر را دارد؟

سه محور معمولاً اثرگذارترین هستند:

  1. اثبات ماهیت شغل و روال کار (مجوزها، سابقه فعالیت، رویه عملی حواله‌ها).

  2. تفکیک مالی دقیق (اینکه فقط کارمزد اخذ شده و هیچ بخش از مبلغ اصلی نزد صراف نمانده؛ گردش پول به گیرنده نهایی رسیده است).

  3. عدم وجود ارتباط فرضی با جاعل (نبود تماس، پیام، هماهنگی یا تحویل سند).
    وقتی این سه محور کامل شود، ادعای معاونت معمولاً روی هوا می‌ماند.

۵) آیا متقاضی ویزای جعلی می‌تواند هم‌زمان «قربانی» و «مطلعِ آگاه از غیرقانونی بودن» باشد؟

بله؛ در عمل طیف وجود دارد. برخی واقعاً فریب می‌خورند، اما برخی دیگر با علم به اینکه مسیر قانونی سخت است، دنبال «راه میان‌بر» می‌روند و بعد از شکست، برای کاهش مسئولیت یا بازپس‌گیری پول، روایت را تغییر می‌دهند. تشخیص این موضوع با شعار ممکن نیست؛ باید با قرائن پرونده سنجیده شود: سابقه درخواست‌های رد شده، نوع قرارداد، مبلغ غیرمتعارف، اظهارات متناقض، و اینکه چه کسی فرآیند را هدایت کرده است.


مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *